Доналд Трампда кам учрайдиган сиёсий “истеъдод” бор: у бир хил гапни қайта-қайта шундай айтадики, ҳар сафар бу янги гапдек туюлаверади. Кеча ва бугун у яна ўзининг севимли жанрида чиқиш қилди: таҳдид, ўзини мақташ, мужмал жумлалар ва тарафдорлари “чуқур стратегия” деб қабул қиладиган тушунарсиз понос гаплар.
“«Уруш жуда тез тугайди». «У анча тез якунланади». «Бу қисқа муддатли бир чиқиш бўлади». «Бу саёҳатга ўхшайди»”
Яъни, агар трампча тилдан оддий инсон тилига таржима қилсак, режа тахминан шундай:
“ҳаммаси деярли тугаган, гарчи ҳали тугамаган бўлса-да, лекин барибир тугайди. “
Трампда, ҳар доимгидек, қурувчи савдогарларга хос тафаккур бор:
“Ҳаммасини яхши деявергин, куни келиб яхши бўлиб кетади. “
Трампр:
“«Биз кўп жиҳатдан аллақачон ғалаба қозондик, аммо ҳали етарли эмас»,”
дейди-да орқасидан дарров:
“Биз душман тўлиқ ва қатъий мағлуб этилмагунча тўхтамаймиз»,”
деб қўшиб қўяди.
Уруш тугамасдан ғалабани эълон қилиш ва ортидан нима учун ғалабага ҳали ҳам эришилмаганини тушунтириш. Ғалаба гўё бор, лекин ҳали тўлиқ ғалаба қозонилмаган. Деярли ютиб бўлинган, аммо тўлиқ зафар учун яна бироз уруш, бироз “олов ва ғазаб” керак, кейин қарабсизки, воқеликнинг ўзи сайловолди шиорига мослашиб қолади.
Кейин эса трампча дипломатия келади, бутун моҳияти бир жумла ичида:
“«Улар гаплашмоқчи, мен эса гаплашишга рози бўлдим».”
Трамп умуман алоҳида грамматик замонда мавжуд: унда ҳамма нарса аллақачон содир бўлган, ҳали содир бўлмаган ва тез орада юз беради – бир вақтнинг ўзида аниқ ўтган замон феъли, ҳозирги замон давом феъли ва келажак замон феъли.
Ғалаба аллақачон бор, уруш тез тугайди, душман ҳали тор-мор этилмаган, музокара гўё бошланиб бўлган, аммо таҳдидлар янада кучаяди.
Ва бутун дунё шу шизикнинг оғзига қараб туради. Хуллас, ерни тўхтатинглар, тушиб қоламан!
